NEXT GEN

พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส เพื่อการฟื้นตัวอย่างยั่งยืนจาก #COVID19


20 เมษายน 2563…ศาสตราจารย์ Phoebe Koundouri ประธานร่วมของ SDSN กรีซ ให้ความเห็นว่า การระบาดใหญ่ของ COVID-19 ได้พิสูจน์ให้เห็นอย่างชัดเจน

เรื่องแรก ๆ คือ ความสามารถของรัฐบาลในการใช้มาตรการที่น่าทึ่ง เพื่อบรรเทาภัยคุกคามที่มีอยู่รวมถึงความสามารถของประชาชน อย่างน้อยก็ในระยะสั้น เพื่อปรับให้เข้ากับวิถีชีวิตที่จำกัดใหม่

เรื่องที่สองคือ ระยะเวลาของการตรากฎหมายมีความสำคัญต่อประสิทธิภาพในการช่วยชีวิต

เรื่องที่สามคือ การตอบสนองต่อ COVID-19 ส่วนใหญ่มาจากรัฐบาล ขณะที่องค์กรระหว่างประเทศขาดการตอบสนองอย่างชัดเจน

มาตรการที่ช่วยแก้ไขวิกฤติสุขภาพทำให้เศรษฐกิจแย่ลง ในทางกลับกันเป้าหมายของมาตรการที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ (ส่วนใหญ่เป็นการแยกทางสังคมอย่างเข้มงวด) คือการแพร่กระจายของโรคระบาดออกไปตามเวลาเพื่อ ทำให้กราฟเป็นเส้นโค้งขึ้นของการระบาดใหญ่แบนลง

นั่นเป็นการซื้อเวลาเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของภาคการดูแลสุขภาพ : เพิ่มเตียงมากขึ้น เครื่องช่วยหายใจมากขึ้น ผู้สอนมากขึ้น การทดสอบมากขึ้น ผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลสุขภาพมากขึ้น การระดมทุนวัคซีนมากขึ้น การทดสอบมากขึ้น อย่างไรก็ตามความโค้งของการติดเชื้อจะทำให้เส้นโค้งการถดถอยทางเศรษฐกิจมหภาคสูงขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ประธานร่วมของ SDSN กรีซ เพิ่มเติมว่า สิ่งจำเป็นต่อการอยู่รอดของมนุษย์ (อาหารและยา) ในเศรษฐกิจและสังคมสมัยใหม่ เป็นการโยงใยที่ซับซ้อนของผู้มีส่วนได้เสีย และห่วงโซ่อุปทานที่เชื่อมโยงถึงกัน: คนงาน ธุรกิจ ซัพพลายเออร์ ผู้บริโภค ผู้ให้บริการเทคโนโลยี ภาคประชาสังคม สถาบันการเงิน ผู้กำหนดนโยบายนักการเมือง มาตรการการแยกอย่างเข้มงวดนำไปสู่การปิดการโยงใยที่ซับซ้อนนี้ และทำลายการเชื่อมโยงที่ทำให้เศรษฐกิจและสังคมสามารถทำงานได้

วิธีหลีกเลี่ยงการระบาด ไม่ให้เปลี่ยนเป็นวิกฤตเศรษฐกิจและการเงินครั้งใหญ่ยาวนาน แทนที่จะเป็นแค่วิกฤตสุขภาพ คือ ต้องจัดลําดับความสําคัญทางเศรษฐกิจ

เรื่องแรกๆ อยู่ที่ควรทำให้แน่ใจว่า แรงงานยังคงมีงานทำ แม้จะถูกกักตัวหรือบังคับให้อยู่บ้าน
เรื่องที่สอง รัฐบาลควรมีช่องทางสนับสนุนทางการเงินให้กับสถาบันของรัฐ และเอกชนผู้สนับสนุนประชากรกลุ่มเสี่ยง
เรื่องที่สาม SMEs ควรป้องกันการล้มละลาย (มีความจําเป็นผู้สำหรับผู้จ่ายภาษี เพื่อสนับสนุนองค์กรที่ไม่ใช่สถาบันการเงินขนาดใหญ่ให้ชัดเจน)
เรื่องที่สี่ นโยบายจะต้องให้การสนับสนุนระบบการเงินโดยเฉพาะส่วนที่เป็นหนี้ไม่ก่อให้เกิดรายได้
เรื่องที่ห้า แพคเกจการคลัง, เปรียบได้กับวิกฤติที่เชื่อมโยงกับมูลค่า GDP ที่หายไป ซึ่งจะต้องได้รับการสนับสนุนจากการกู้หนี้สาธารณะ

มีคำถามว่า เราควรกังวลเกี่ยวกับระดับของหนี้หรือไม่ ศาสตราจารย์ Phoebe Koundouri ตอบว่า ใช่ เพราะเป็นไปได้ว่าเราต้องการหลีกเลี่ยงวิกฤตหนี้ครั้งใหม่

“แต่สิ่งสําคัญที่สุด คือ เราต้องการหลีกเลี่ยงการฟื้นตัวที่ไม่ยั่งยืน ภายหลังการระบาดสิ้นสุดลง”

สําหรับเรื่องต่อมา ควรทำให้แน่ใจว่า สถาบันการเงินจะจัดการกับผู้ที่มีโปรไฟล์ทางสังคมเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมให้เกิดความยั่งยืนอย่างเหมาะสม หรืออย่างน้อยที่สุด แก้ไขในระยะกลาง เป็นไปตามรายละเอียดด้านล่าง ซึ่งเป็นความหวังในการหลีกเลี่ยงวิกฤตการณ์ไม่ให้เกิดขึ้นอีกครั้ง และควรทำให้เกิดฉันทามติระดับชาติและนานาชาติได้ด้วย

ที่สําคัญ มีการคาดหมายทางวิทยาศาสตร์ที่ร้ายแรงว่า COVID-19 อาจเชื่อมต่อกับวิกฤตสภาพภูมิอากาศและการสูญเสียที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางชีวภาพ การทําลายป่าส่งผลให้สัตว์ป่าเข้าใกล้มนุษย์มากกว่าเดิม เพิ่มโอกาสการข้ามสายพันธุ์ของไวรัส zoonotic

นอกจากนี้คณะกรรมการร่วมระหว่างรัฐบาลเกี่ยวกับเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเตือนว่าภาวะโลกร้อนมีแนวโน้มที่จะเร่งการเกิดของไวรัสใหม่ เป็นเรื่องหนึ่งที่ไม่สามารถช่วยยับยั้ง แต่แจ้งให้ทราบได้ว่าการตอบสนองต่อการระบาดของ COVID-19 จะแตกต่างกันมากเนื่องจากขาดการดําเนินการที่มีประสิทธิภาพเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ วิกฤตการณ์อื่น ๆ ในช่วงเวลานี้ ซึ่งก็อาจมีบางคนถามว่า ทําไม

ขณะที่สื่อสารโดยนักวิทยาศาสตร์ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมีศักยภาพที่จะลงท้ายกลายเป็นการฆ่าคนมากกว่า COVID-19 แต่การอ้างอิงการเสียชีวิตของวิกฤตนี้ถูกซ่อนอยู่ในศัพท์แสงทางวิชาการว่าเป็น

“ความถี่ที่เพิ่มขึ้น และความรุนแรงของภัยพิบัติทางธรรมชาติ” และมีการแพร่ระบาดมาหลายทศวรรษ

ลักษณะเหล่านี้ทําให้เกิดการสื่อสารที่กว้างขึ้นของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในฐานะที่เป็นเรื่องฉุกเฉิน และเป็นความท้าทายอย่างยิ่ง เพื่อเพิ่มความยากให้นโยบายเกิดประสิทธิภาพเมื่อต้องรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่พวกเขาต้องการความร่วมมือระหว่างประเทศ – การรักษาเสถียรภาพสภาพภูมิอากาศต้องให้ทุกประเทศลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของพวกเขา ซึ่งดูเหมือนว่าจะมีความต้องการมากขึ้นกว่าการตัดสินใจนโยบายแห่งชาติฝ่ายเดียว

ในทางกลับกัน, มีลักษณะของวิกฤตการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศซึ่งง่ายกว่าวิกฤต COVID- 19 Thomas Sterner (2020) ให้ความเห็นไว้ว่า วิกฤติของสภาพภูมิอากาศต้องมีการเปลี่ยนแปลงนโยบายที่มีการ Disrupt น้อย ทําลายเศรษฐกิจสังคม และวัฒนธรรมน้อยกว่ามาตรการที่ถูกดําเนินการเพื่อแก้ไขปัญหา COVID- 19

ตัวอย่างเช่น การปล่อยก๊าซเรือนกระจกอาจลดลงอย่างมากผ่านการเพิ่มขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปในราคาคาร์บอนทั่วโลกที่ตกลงกัน รวมกับความพร้อมที่เพิ่มขึ้นของเชื้อเพลิงทางเลือกราคาไม่แพง Green Technology และโครงสร้างพื้นฐานที่เกี่ยวข้องเพื่อสนับสนุนการใช้งานของพวกเขาในวงกว้าง นโยบายดังกล่าวหากดําเนินการอย่างมีประสิทธิภาพ อาจมองไม่เห็นในชีวิตประจําวันของคนส่วนใหญ่และธุรกิจ

ผู้คนรุ่นล่าสุด อาศัยและยังมีชีวิตอยู่- ผ่านอย่างน้อย 4 วิกฤตการณ์โลก: วิกฤตการเงิน 2007-08, Great Recession ช่วงปลาย 2000s และต้น 2010 วิกฤตสภาพภูมิอากาศ และวิกฤต COVID-19 ถ้าเรายังคงพยายามเผชิญกับวิกฤตการณ์ใหม่ๆ แต่ละรูปแบบเศรษฐกิจสังคมเดียวกันที่ก่อให้เกิดวิกฤติ, เราจะล้มเหลวในการพบความยั่งยืนและสังคมเศรษฐกิจและความยืดหยุ่น-บนเส้นทางด้านสิ่งแวดล้อม

ในทางกลับกัน ต้องยกเอาคำพูดของชาร์ลส ดาร์วิน มาใช้ นั่นคือ  ผู้อยู่รอดไม่ได้แข็งแกร่งหรือฉลาดที่สุด แต่เป็นผู้ปรับตัวมากที่สุดในการเปลี่ยนแปลง.

ศาสตราจารย์ Phoebe Koundouri กล่าวว่า เขาเชื่อว่ายังสามารถทําดีกว่านี้ เพียงแค่ตอบสนองต่อวิกฤตการณ์โดยการปรับให้เข้ากับข้อเท็จจริงตอนภาวะวิกฤตที่เกิดขึ้นใหม่ๆ โดยสามารถใช้วิทยาศาสตร์ -ขณะที่เรากําลังใช้วิทยาศาสตร์ ออกแบบมาตรการเพื่อยับยั้งการแพร่กระจายของ COVID-19- ออกแบบรูปแบบเศรษฐกิจที่จะช่วยลดภัยคุกคามของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพและระบาด

ภายหลังวิกฤตทางการเงิน ปี 2008 เราเห็นเงินทุนสาธารณะไหลไม่สมส่วนกับอุตสาหกรรมที่ก่อให้เกิดมลพิษกับสังคมที่มั่งคั่งมากที่สุด เรื่องนี้ต้องไม่เกิดขึ้นอีก เราต้องเริ่มต้นลงทุนในสิ่งที่ทําให้ระบบเศรษฐกิจสังคมและเศรษฐกิจของเรายืดหยุ่นกับวิกฤต, โดยการวางรากฐานสําหรับเรื่อง Green Circular Economy ที่ใช้ในการแก้ปัญหาธรรมชาติ และมุ่งแก้ไขเรื่องความเป็นอยู่ของประชาชน

ตอนนี้เป็นเวลาเพื่อนําการเปลี่ยนแปลงระบบเศรษฐกิจ และข่าวดีก็คือว่าเรามีพิมพ์เขียวของเรา: มันเป็นการรวมกันของวาระสหประชาชาติปี 2030 (SDGs 17 เรื่องของ UN) และ European Green Deal ของคณะกรรมาธิการยุโรป

เป็นเวลาสําหรับสถาบันการเงินและรัฐบาลที่จะตอบรับการจัดหมวดหมู่ของ EU เกี่ยวกับการลงทุนอย่างยั่งยืน (2019) เพื่อถอนเรื่องการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลออกไป โดยปรับใช้เทคโนโลยีพลังงานทดแทนที่มีอยู่ กําจัดเงินอุดหนุนเชื้อเพลิงฟอสซิลจํานวน 5.2 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี – เปลี่ยนเป็นไปใช้เพื่อทำให้เกิดสภาพภูมิอากาศสีเขียว และการปรับตัวโครงสร้างพื้นฐาน ลงทุนเรื่อง Circular และ Low Carbon Economies เปลี่ยนจากอุตสาหกรรมเป็นการปฎิรูปการเกษตร ใช้ประโยชน์จากข้อจำกัดของการปฏิวัติดิจิตอล และลดความต้องการการขนส่ง


การเดินทางอย่างแน่วแน่ไปตามเส้นทางที่ยั่งยืนนี้จะช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นทางเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม สร้างงาน ปรับปรุงสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดีในชุมชนทั้งชนบทและชุมชนเมือง. การเปลี่ยนผ่านควรครอบคลุมและ “ไม่ปล่อยให้ใครอยู่เบื้องหลัง”

นั่นคือเหตุผลที่การเงินควรถูกชี้นําไม่เพียงกับผู้อยากทำให้เกิดความยั่งยืน หรือมีศักยภาพที่จะทำความยั่งยืน แต่ยังรวมถึงบรรดาผู้ที่ยินดีที่จะทําต่อไป เพื่อเรียนรู้วิธีการที่จะกลายเป็นความยั่งยืนอย่างถาวร

ท้ายที่สุด กล่าวโดยสรุป ก็คือ อย่าลืมพลิกวิกฤต..ให้เป็นโอกาส

ที่มา

You Might Also Like

Pin It on Pinterest